|
KOLUMNY GŁOŚNIKOWE ⸜ wolnostojące TRENNER & FRIEDL
Producent: PIXEL MAGIC SYSTEMS Ltd. |
|
Test
tekst WOJCIECH PACUŁA |
|
No 271 16 listopada 2026 |
THAL, AUSTRIACKIE MIASTECZKO leżące w kraju związkowym Styria, jest znane jako miejsce urodzenia Arnolda Schwarzeneggera oraz ze swojego pięknego kościoła, zaprojektowanego przez Ernsta Fuchsa. Co więcej, wsiadając w samochód i ciesząc się niespieszną jazdą wśród malowniczych gór, w niecałe dwadzieścia minut dojedziemy do innego znanego producenta audio, do firmy Ayon Audio. W Thal powstała też firma, której się przyglądamy tym razem.
Trenner & Friedl należy do producentów, którzy z założenia są niszowi. Tworzący ją przyjaciele założyli, że stworzą coś, co będzie przeciwieństwem masowych produktów tego typu. Wygląda na to, że im się to udało. Od początku ich kolumny cechowało odpowiedzialne podejście do materiałów oraz przetworników, ale również nietypowe, jak na audio, proporcje wynikające z, tak zwanego, „złotego podziału” (łac. sectio aurea). W skrócie polega on na tym, że dany odcinek dzielony jest na dwie części tak, by stosunek długości dłuższej z nich do krótszej był taki sam, jak całego odcinka do części dłuższej. Stosunek, o którym mowa w definicji, nazywa się złotą liczbą i oznacza grecką literą φ (czyt. „fi”). Jej wartość wynosi około 1,618. Tak budowane były m.in. greckie świątynie. Proporcje te dają harmonijną bryłę, z której – jak się pisze w literaturze tematu – patrzący ma czerpać przyjemność. Podobnie wyglądają najnowsze konstrukcje T&F, model Ra. ▲ Kilka prostych słów… ANDREAS FRIEDL
‖ Założyciele firmy i przyjaciele, Peter Trenner oraz Andreas Friedl MODEL RA został po raz pierwszy zaprezentowany w 2008 roku, między innymi podczas targów CES w Las Vegas. Jego nazwa pochodzi od egipskiego boga słońca (w nawiązaniu do Sun Ra). To był dla nas przełom koncepcyjny w kierunku głośników, które można ustawiać również blisko ścian lub w rogach pomieszczeń. Został on zaprojektowany z myślą o wzmacniaczach lampowych. Rozwój tej konstrukcji obejmuje okres od pierwotnego 10-calowego przetwornika współosiowego do obecnej wersji z 12-calowym głośnikiem niskotonowym i 1,75-calowym głośnikiem wysokotonowym z tubą. Obudowa jest zgodna z zasadą „forma podąża za funkcją”, charakteryzując się zoptymalizowanymi proporcjami oraz naturalnymi materiałami tłumiącymi. Jego obudowa została wykonana z dwóch rodzajów sklejki: brzozowej i bukowej. Wewnątrz niej znajdują się wyfrezowane rowki w kształcie fal, częściowo pokryte cienkimi, miękkimi panelami z włókna. Zmniejsza to masę, nieznacznie zwiększa pojemność, a dzięki konstrukcji rowków nie wpływa negatywnie na stabilność; w rezultacie ścianki obudowy mniej wibrują. Wibracji nie da się całkowicie wyeliminować, można je jedynie zminimalizować lub kontrolować. Oznacza to, że wewnątrz obudowy można było zastosować mniejsze tłumienie, aby zachować jak najwięcej energii niskich tonów.
‖ Duży głośnik niskotonowy pochodzi z branży pro (scenicznej), od tyłu zamontowano głośnik wysokotonowy Tłumienie składa się z precyzyjnie porcjowanego filcu z recyklingu, a wewnątrz obudowy znajdują się również wzmocnienia, ale rozmieszczone są one asymetrycznie, tak aby poszczególne segmenty wibrowały w różny sposób, zapobiegając powstaniu charakterystycznego brzmienia. Co ciekawe, front można wymienić w późniejszym czasie i odbywa się to za pomocą sześciu śrub z tyłu obudowy. Panel przedni jest napinany od przodu przy użyciu określonej siły, co jednocześnie tłumi jego drgania. Przetwornik wysokotonowy pochodzi bezpośrednio z naszego najnowszego systemu Duke. Mamy tu do czynienia z technologią nadającą się do zastosowań PA: skuteczność 110 dB, wyjątkowo niskie zniekształcenia, lekka membrana tytanowa pokryta azotkiem tytanu, w połączeniu z dużą cewką drgającą (co oznacza, że głośnik wysokotonowy może wytrzymać bardzo wysokie prądy). Jest on bardzo liniowy; jego pasmo przenoszenia na osi rozciąga się powyżej 40 000 Hz. W modelu Duke był on stosowany w specjalnej tubie, a w modelu Ra sam głośnik niskotonowy pełni rolę tuby. Jego układ magnetyczny składa się z niezwykle silnych magnesów neodymowych.
‖ Kompresyjny głośnik wysokotonowy ma membranę z tytanu pokrytego azotkiem tytanu Na poszukiwaniu odpowiednich przetworników spędziliśmy dużo czasu – naprawdę dużo czasu – i jakieś piętnacie lat temu znaleźliśmy wreszcie właściwych partnerów produkcyjnych we Francji. Głośnik niskotonowy jest tam ręcznie montowany na nasze zamówienie. Znalezienie głośnika niskotonowego typu koaksjalnego, który spełniałby nasze wymagania, było prawdziwą udręką. Większość producentów w tym segmencie dostarcza w najlepszym razie głośniki średniotonowe; bardzo niewielu ma rzeczywiste możliwości w zakresie niskich częstotliwości. A kiedy w końcu się taki znajdzie, często nie jest w stanie zapewnić odpowiedniego brzmienia średnich częstotliwości (z powodu masy membran lub jej geometrii). To prawie jak kwadratura koła. Celowo nie chcieliśmy żadnego z tych głośników współosiowych z dołączoną tubą. W zasadzie taka sztywna tuba to dobry pomysł; zapewnia głośnikowi wysokotonowemu stabilne środowisko, ale tylko do końca tuby. Przy tej wielkości głośnika tuby te często powodują poważne problemy: odbijają dźwięk z powrotem do membrany, a membrana odbija go ponownie w kierunku słuchacza. Widać to wyraźnie w pomiarach. W modelu Ra stosujemy stosunkowo duży głośnik wysokotonowy, jak na potrzeby hi-fi, którego geometria membrany i kołnierza została precyzyjnie obliczona tak, aby przejście od przetwornika kompresyjnego (czy wspomniałem już, że jest on produkowany we Włoszech?) do świata zewnętrznego było, powiedziałbym, niemal idealne. Jego membrana jest zatem dość duża, co pozwala nam na bardzo niską częstotliwość podziału. Ponieważ głośnik niskotonowy jest również duży, potrzebuje jedynie niewielkiego wychylenia, co z kolei doskonale wpływa na głośnik wysokotonowy. Zniekształcenia są w związku z tym bardzo niskie.
‖ W zwrotnicy zastosowano podzespoły firmy Mundorf Te rozwiązania zastosowaliśmy już w modelu Ra drugiej generacji. Z biegiem lat właściwości zawieszenia, układu napędowego oraz wszystkich istotnych parametrów zostały zoptymalizowane. Nowy model Ra może teraz zapewnić prawdziwy bas. :-) Dodam, że zastosowano w nim doskonały, opatentowany tzw. Intercooler System, który zapewnia stabilne chłodzenie nawet podczas intensywnego użytkowania scenicznego (lub podczas długich imprezowych nocy w salonie). Układ magnetyczny wykonany jest z ferrytu. Ciekawostka, ponieważ niedawno zapytano mnie, czy w modelu Ra stosujemy magnesy Alnico: w segmencie high-end Alnico często uważa się za cud dźwiękowy. Mit ten wywodzi się z przetworników gitarowych, które dzięki magnesom Alnico często brzmiały bogato i płynnie. Powód: wraz z upływem czasu strumień magnetyczny magnesów Alnico słabnie. :-D ‖ AF ▓ RA v3 JAK CZYTAMY W MATERIAŁACH FIRMOWYCH, pierwowzorem i duchowym „pierwszym dziełem” marki była duża, naprawdę duża kolumna podłogowa zaprojektowana przez Andreasa Friedla do jego własnego użytku na długo przed oficjalnym powstaniem firmy. Konstrukcja ta nosiła nazwę Taliesin, którą wzięła od imienia półlegendarnego celtyckiego barda z VI wieku. Testowany model Ra jest częścią „projektu egipskiego”. W ofercie tego producenta były już bowiem kolumny Isis z 2010 (pisane Isis, nie ISIS, żeby była jasność), Phaorah z 2011 oraz Osiris z 2014 roku. Konstrukcje te były na tyle ważne dla producenta, że w kolejnych latach przygotowywał ich kolejne wersje. W 2019 roku powstał model Isis v2, a w 2020 Phaorach v2. Model Ra miał aż trzy inkarnacje – że tak powiem – w 2008, 2013 oraz najnowszą v3, którą testujemy, a która została pokazana w roku 2024. I to on w swojej historii przeszedł największą ewolucję, zmieniając się z kolumny podstawkowej w podłogową.
PRZETWORNIKI • Cechą wspólną wszystkich tych konstrukcji były obudowy, których proporcje i wygląd przypominały konstrukcje z lat 50. i 60. ubiegłego wieku, na przykład firmy Altec. Drugim wyróżnikiem – głośniki współosiowe, inaczej nazywane koaksjalnymi. I jest jeszcze trzecia cecha, ściśle dizajnerska – przetworniki są ukryte za materiałem, który powoduje, że kolumny odróżniają się od innych konstrukcji. Ra to średniej wielkości kolumny podłogowe, dwudrożne. Ich podstawą jest koaksjalny głośnik z dużą, 30-centymettrową membraną przetwornika nisko-średniotonowego (taką samą średnicę ma głośnik w kolumnach firmy Harbeth, modelu 40.1). Ma on papierową membranę, solidny kosz i ferrytowy, duży magnes. Membrana jest tłumiona przez naniesienie na nią sześciu warstw włoskiego lakieru na bazie oleju balsamicznego, używanego w procesie wykańczania skrzypiec. Zawieszenie głośnika wykonano z nasączanego materiału, co ma zagwarantować „wysoką stabilność, długotrwałą spójność oraz wyjątkową trwałość”. Z kolei głośnik wysokotonowy ma klasyczną kopułkę, ale z dużą tytanową membraną o średnicy 4,45 cm. Jej powierzchnia została dodatkowo pokryta azotkiem tytanu i jest napędzana magnesem neodymowym, co pozwala przenosić sygnał do 40 kHz i powyżej. Podział pomiędzy głośnikami jest realizowany w dość rozbudowanej zwrotnicy, zmontowanej na sklejce w technice punkt-punkt. Znajdziemy w niej naprawdę ładne podzespoły firmy Mundorf, w tym cewkę na rdzeniu transformatorowym dla sekcji basowej. Czytamy:
Wysokiej jakości kondensatory Mundorf, zapewniające długą żywotność, szybszą reakcję i zrównoważone brzmienie, cewki pokryte lakierem piecowym, płaskie cewki miedziane o wyjątkowo niskim efekcie skórnym oraz rezystory z warstwą metalową, gwarantujące najczystsze odtwarzanie wysokich częstotliwości.
⸜ Ra, → TRENNER-FRIEDL.com, dostęp: 5.11.2026. Przetwornik współosiowy to nie tylko umieszczenie dwóch (lub więcej) głośników w jednej osi, tak robi też Tannoy i Fyne Audio, co wyrównuje je czasowo, ale również obciążenie głośnika wysokotonowego membraną drugiego przetwornika, w tym celuje znowu KEF. Aby to „ogarnąć” Trenner & Friedl stosuje zwrotnicę o nachyleniu akustycznym odpowiadającym filtrom Linkwitza 4. rzędu. Jak zapewnia producent, chodziło mu o ich konfigurację nie tylko pod kątem liniowości amplitudy, ale także spójności fazowej i stabilności impedancji. Kolumny tej firmy są łatwe do wysterowania, przynajmniej na papierze. Model Ra v3 również powinien być przyjemnym partnerem dla niewielkich wzmacniaczy lampowych ponieważ jego impedancja nominalna wynosi 8 Ω, z minimum 7,6 Ω przy 36 Hz, a skuteczność wysokie 93 dB. Dodajmy, że głośnik niskotonowy jest obciążony układem bas-refleks, który również wspomaga pracę układu. Ma on postać dużych otworów w kształcie tuby umieszczonych na tylnej ściance, blisko podłogi. Jak mówi producent, bas-refleks otwiera się „w idealnych miejscach”, a mianowicie w narożnikach, jak najdalej od głośnika niskotonowego, co ma mu zapewnić maksymalną skuteczność. Poprzez otwór znajdujący się na samym dnie promieniuje on w przestrzeń półprzestrzenną lub ćwierćprzestrzenną (w zależności od ustawienia). Taki układ powoduje wzmocnienie niskich tonów (basu) o 6 dB w porównaniu do wolnej przestrzeni. Ma to ułatwić integrację z pomieszczeniem i pozwolić na ustawienie głośnika blisko tylnej ściany; firma mówi o nawet dziesięciu centymetrach.
OBUDOWA • Głośników i zwrotnicy nie widać, ten pierwszy został zakryty, na stałe, maskownicą. To, co widoczne, czyli obudowa, jest jednak równie ciekawe i złożone. Jej konstrukcja przypomina nieco to, co robi firma Harbeth, a wcześniej inni producenci „BBC”. Producentowi chodziło bowiem nie o jak najsztywniejszą strukturę, a o kontrolowane wygaszanie drgań. W tym celu zastosował warstwową konstrukcję, złożoną ze sklejki brzozowej i bukowej o zróżnicowanej gęstości, tworząc system rozpraszający energię drgań w szerszym spektrum. Dodajmy, że drewno pochodzi ze zrównoważonych upraw w Austrii. Wewnętrzne wzmocnienia zostały rozmieszczone – jak czytamy – „strategicznie” po to, by – jak mówiliśmy – kontrolować rozpraszanie drgań, przesuwając mody rezonansowe poza krytyczne zakresy częstotliwości i zmniejszając ich amplitudy. Kiedy spojrzymy na odpowiednie zdjęcie, zobaczymy, że od wewnątrz wyfrezowano rowki w kształcie fal, częściowo pokryte cienkimi, miękkimi panelami z włókna. Konstrukcja ta ma zmniejszyć masę, nieco zwiększyć pojemność i – dzięki kształtowi rowków – nie wpływać negatywnie na stabilność. Producent zaznacza, że chodziło u o to, aby wewnątrz obudowy znalazło się jak najmniej materiału tłumiącego; używa do tego filcu pochodzącego z recyklingu.
Sygnał na zewnątrz wychodzi przez zaciski firmy Cardas. Akceptują one tylko widełki i mają miedziane, pokryte rodem styki. Ich unikatowość polega na tym, że zaciskają one widły z równomierną siłą dla „plusa” i „minusa”, co ma pomóc w lepszym transferze sygnału. Ważne jest również to, że ich kształt zachowuje „złoty podział”… |
W swoich wypowiedziach na temat kolumn panowie Peter i Andreas często przywołują postać Dietera Ramsa, projektanta znanego z doskonałych, naprawdę ponadczasowych projektów przygotowanych dla niemieckiej firmy Brown. Zwykł on mawiać, że najlepszy dizajn to jak najmniej dizajnu. Patrząc na Ra nietrudno zobaczyć w nich odbicie tego myślenia. Kolumny są absolutnie minimalistyczne w formie, ale przecież nie nudne. Są perfekcyjnie wykonane, ale nie afiszują się z tym. Jak zwykle z tego typu projektami, albo je pokochamy, albo od razu powiemy, że „to nie dla mnie”. ▓ ODSŁUCH JAK SŁUCHALIŚMY • Kolumny Trenner & Friedl Ra były testowane w systemie referencyjnym HIGH FIDELITY. Źródła były dwa: odtwarzacz SACD Ayon Audio CD-35 HF Edition oraz odtwarzacz plików & zegar taktujący Sforzato DSP-05 EX & PMC-05 EX. Ra napędzane były przez wzmacniacz tranzystorowy Soulution 710, a sygnał do nich prowadziły kable głośnikowe Siltech Triple Crown. Kolumny stanęły w odległości 230 cm od miejsca odsłuchowego i 220 cm od siebie, licząc od ich osi pionowej, tam gdzie – stojące tam na co dzień – Harbethy M40.1. Od tylnej ściany znajdowały się w odległości 80 cm, również od ich osi i górnej krawędzi. Kolumny były skręcone bezpośrednio na miejsce odsłuchowe, a ich osie krzyżowały się na mojej głowie.
Dystans między kolumnami oraz ich poziomowanie ustaliłem za pomocą urządzenia Bosch PLR 50 C. Więcej o ustawianiu kolumn w artykule Mikrodostrajanie, czyli ustawiamy głośniki, № 177, → HIGHFIDELITY.pl. O akustyce pomieszczenia odsłuchowego HF więcej w artykule Pomieszczenie odsłuchowe „High Fidelity”…, № 189, → HIGHFIDELITY.pl. Pomiary automatycznej korekcji akustyki pomieszczenia HF można znaleźć → TUTAJ i → TUTAJ. » PŁYTY UŻYTE W TEŚCIE ⸜ wybór » Japońskie wersje płyt można kupić w sklepie internetowym → CD JAPAN. USTAWIONE W ŚREDNIEJ WIELKOŚCI pomieszczeniu, Ra właściwie z niego znikają. Mają nietypowo szeroką przednią ściankę, to prawda. Większość konstruktorów dąży do jej minimalizacji, stawiając uważając, że odbicia od niej zaburzają propagację wysokich częstotliwości, e to one, w dużej mierze, pomagają nam w lokalizacji źródeł dźwięku. Tak też można i są dobre przykłady na to – patrz Dynaudio – że takie podejście się sprawdza. Jest jednak coś w „starych mistrzach”, jeśli tak można powiedzieć, co każe myśleć, że można to zrobić inaczej, a uzyskane wyniki nie będą wcale gorsze. Ra byłyby potwierdzeniem tych intuicji. Mimo sporych gabarytów są jednak zgrabne i dość płytkie, jak na tego typu kolumny. Można je ustawić blisko tylnej ściany, i tak powinny stać, co dodatkowo usunie je z przestrzeni. Tak się składa, że grają w taki sposób, że także i w tym przypadku usuwają się z równania. Chyba nawet lepiej niż M40.1, do których były porównywane. Są to konstrukcje, które grają obłędnie przestrzennym dźwiękiem, w którym instrumenty są przenoszone do naszego pomieszczenia. Dla porównania, Harbethy i inne kolumny à la BBC przenoszą nas w zupełnie inną przestrzeń. Między tymi podejściami jest naprawdę duża różnica, nie można więc mówić o ekwiwalencie – T&F za Harbethy i odwrotnie. Znacznie bliżej jest bowiem testowanym kolumnom do tego, co reprezentują konstrukcje firmy Audio Note. Jak mówię, kreowana przez nie przestrzeń jest niesamowita. Głównie dzięki temu że jest niebywale spójna i naturalna. Ważniejsze, być może, jest to, że nie ma tu podziału, jak się okazuje – sztucznego, na to, co „za” kolumnami i to co „przed” nimi. Dźwięk instrumentów i głosów jest projektowany za nimi, to jasne. Ale ich pogłosy, efekty i tak dalej zdają się nie „widzieć” linii łączącej te spore paczki. Całość brzmi tak, jakby w ogóle nie było fizycznych ograniczeń, a dźwięk był projektowany w pełnej bryle, bez jej spłaszczania na brzegach.
Dostajemy więc niezwykle szeroką i głęboką scenę. Nie ma na niej wyraźnie zaznaczanych konturów. To właśnie takie granie, to znaczy przypominające brzmienie na żywo, gdzie również lokalizujemy dźwięk głównie za pomocą wzroku (to jakieś 75 do nawet 80% przypadków). Dlatego też trio ANDRÉ PREVINA z płyty After Hours, z Joe Passem na gitarze i Rayem Brownem na kontrabasie, niemalże wybuchło już w otwierającym album ˻ 1 ˺ There Will Be No Another You i z każdym kolejnym kawałkiem przekonywało nie, że siedzę naprzeciwko zespołu gdzieś w pubie. Dźwięk nie był przy tym natarczywy. Nie – Ra grają w wybitnie zrelaksowany sposób. Ich barwa jest otwarta, nie siedzimy więc w zadymionym pubie, a tuż przed wykonawcami, w czym są dokładnym przeciwieństwem Harbethów. Ken Redmond w „Tracking Angle” pisał, że „Harbethy uwodzą, a Trenner & Friedl odkrywają” (w domyśle – to, co zakryte; więcej → TUTAJ). Trudno się z tym nie zgodzić, dźwięk tria był fantastycznie szybki, natychmiastowy i perfekcyjnie skupiony. Choć nie ma mowy o wyraźnych konturach, to przecież, dzięki koherencji, tak to widzę, instynktownie wiedziałem, w którym miejscu są instrumenty. Jeśli więc w ˻ 4 ˺ Limehouse Blues kontrabas Browna został ustawiony znacznie dalej w przestrzeni Ambassador Auditorium, to momentalnie otrzymałem więcej odbić, mocniejsze echo. Sam instrument nie znikł, nie skurczył się. Był czytelny, miał też zachowaną energię. Największym instrumentem pozostał fortepian lidera, ale i on nie był w tym natarczywy. Barwę miał świetnie otwartą ale też gładką, płynną. Uwielbiam ten album, jest wspaniały muzycznie, zrelaksowany, ale i czujny zarazem. No i jego dźwięk… Telarc nagrał go w 1989 roku na, wtedy już starym, stereofonicznym procesorze cyfrowym firmy dbx, modelu 700, współpracującym z magnetowidem VHS. To był niezwykły system, nie PCM, a z modulowaną Deltą o wysokiej częstotliwości próbkowania (ponad 600 kHz), przypominającą późniejsze systemy DSD. Także filtry decymacyjne są w nim bardzo wysoko, przy 37 kHz, a rozdzielczość wynosi około osiemnastu bitów. Cechą szczególną systemu dbx było łagodne wchodzenie w przesterowanie, jak taśma. To fajne i dla cyfry zaskakujące. Drugim źródłem mojego sentymentu jest to, że w reedycji tej płyty przygotowanej w 2012 roku przez wydawnictwo FIM pan Winston Ma umieścił w książeczce kopię nagrody, którą przyznaliśmy mu rok wcześniej. I choć nagrody nie było z Ra słychać, to akurat doskonałą czystość i dźwięczność bez jaskrawości – jak najbardziej. ▲ Mikrorecenzja MAYO NAKANO Mutsuko 002/3
MAYO NAKANO jest japońską pianistką jazzową i kompozytorką, liderką i założycielką formacji jazzowej Mayo Nakano Piano Trio, z którą nagrywa od 1990 roku. Gra na fortepianie od trzeciego roku życia, ale grała również na perkusji, basie i innych instrumentach. Znamy ją z płyt wytwórni Briphonic, chociaż nagrywa również dla innych wytwórni; więcej → TUTAJ i → TUTAJ. Jak pisze w książeczce dołączonej do wydawnictwa, działając w trio jest jednak ograniczona jego paletą barw. Dlatego niedawno zdecydowała się na włączenie do zespołu najpierw trębacza, grającego również na flugelhornie Takasego Ryuichi, a potem puzonistę Mukai Shigenaru. To z myślą o tym zespole skomponowała wszystkie utwory na podwójny album, który chcielibyśmy państwu polecić. Jest on dla pianistki szczególny, co widać chociażby po okładce. Widać na niej trzyletnią Mayo, a w środku znajdziemy zdjęcia z dzieciństwa pozostałych członków kwintetu.
Materiał został zarejestrowany zaledwie w ciągu dwóch dni, 12 i 13 sierpnia 2023 roku, z dogrywką 31 sierpnia 2024, zwykle z pierwszym podejściem. Realizatorem dźwięku był Okhoshi Manabu (jap. 大越 学). Działa on od ponad trzydziestu lat jako freelancer, a ma na koncie współpracę zarówno z muzykami jazzowym, przy realizacji muzyki pop-rockowej oraz tradycyjnej muzyki japońskiej (enka) pracował też przy płytach z muzyką klasyczną, na przykład z Seiji Ozawą. Dźwięk albumu jest oszałamiający w naturalności. Perkusja została nagrana tak, aby nas otaczała, przynajmniej w wolnych fragmentach, a dźwięk instrumentów aby był rozłożony szeroko i głęboko w panoramie. Wydaje się, że trąbka i puzon zostały dograne później, ponieważ mają nieco inne otoczenie akustyczne. Kontrabas sięga głęboko i ma świetną definicję. Fortepian jest otwarty, ale raczej jedwabisty niż przenikliwy. To wybitna realizacja.
W Polsce dystrybucją nagrań pani Mayo Nakano zajmuje się firma → FONNEX. Kilka egzemplarzy dostępnych jest z autografem artystki! ● » Jakość dźwięku: 10/10 » Wyróżnienie: BIG RED BUTTON<.p>
JAK MOŻNA SIĘ BYŁO SPODZIEWAĆ, kolumny doskonale naprawdę wyjątkowo, różnicują nagrania. Robią to zupełnie inaczej niż Harbethy. Brytyjskie kolumny nasycają wszystko na maksimum i z tego nasycenia oraz wysokiej rozdzielczości wyciągają informacje. Ra brzmią o wiele bardziej selektywnie i z tej selektywności wyciągają dźwięki i ich szczegóły. Świetnie radzą sobie również z definicją dźwięków w paśmie. Mocne uderzenie stopy perkusji w Désert EMILIE SIMON było doskonale oddzielone od miotełek uderzających w werbel, a gitara Etienne Miousse w Ensorcelée, utworze śpiewanym przez DOMINIQUE FILLS-AIMÉ, choć trochę skompresowana, choć dobita, miała zachowaną dźwięczność i swobodę. Wyszła przy tym fajna rzecz. Na pierwszy rzut oka austriackie kolumny nie grają nikim basem. Błąd – grają, i to grają z rozmachem. Po prostu nie buczą. Rzecz jednak w tym, że ich niskie tony są bardzo szybkie i punktowe, nie są też gęsto nasycane harmonicznymi. Ich brzmienie jest świetnie zrównoważone, ale – jak mówiłem – nastawione na otwarcie, na szybki transfer energii, a nie na jej podtrzymanie i nasycenie nią pomieszczenia. Ra starają się raczej momentalnie odpowiedzieć na impuls. Dlatego też niski, syntetyczny bas w ˻ 4 ˺ Th Closer I Get To You, utworze pochodzącym z najnowszego albumu MESHEL NDEGEOCELLO, był tak fantastyczny – szybki, mocny i bardzo niski. Przypomina to granie kolumn w rodzaju YG Acoustics, czyli kolumn z zamkniętą obudową, jak również dźwięk, który znam z konstrukcji otwartych (dipol). Nie ma w tym przekazie masy, jest za to wysoka, szybko gaszona energia. Nie nasycają więc one pomieszczenia. Grają tak, jakby to pomieszczenie pomijały i transmitowały dźwięk bezpośrednio do naszych uszu. Jak wtedy, kiedy IRMA PANY zagrała na gitarze akustycznej w Black Sun. Instrument miał wyraźne body, które nie zostało powiększone, ale też nie było wychudzone. Był za to mocny impuls, wyraźny dźwięk piórka uderzającego o struny, a nad tym otwarty, gładki wokal. ▒ Podsumowanie JESTEM FANEM BRZMIENIA „BBC”, to chyba jasne. Od kilkunastu lat słucham muzyki i testuję urządzenia audio za pomocą kolumn Harbeth M40.1. Dźwięk Ra firmy Trenner & Friedl wydaje się wychodzić z innych założeń. A przecież to wciąż ten sam wektor – na spójność na transmisję energii i na uczciwość. Austriackie kolumny mają przy tym swoją własną agendę. Ich dźwięk ma obłędną skalę. Stereoskopia jest szeroka i głęboka, a dźwięk nie jest uwiązany do kolumn. Źródła dźwięku znajdują się na scenie w głębi przestrzeni, ale już pogłosy i odbicia otaczają nas, wychodząc w naszym kierunku. To tak, jak w realnym świecie. Tak się czujemy siedząc w pubie czy barze z muzyką na żywo.
Austriackie kolumny mają otwarty i szybki dźwięk. Jest on świetnie zrównoważony tonalnie i wybitnie spójny. Nie dochodzi do rozwarstwienia instrumentów na te ważniejsze i mniej ważne. Hierarchia jest ustalana między muzykami i przez producentów albumów, a nie przez kolumny. No i jest ten niski, głęboki bas o szybkim wybrzmieniu. Nie dostaniemy z nimi ciśnienia” charakterystycznego dla Harbethów, Spendorów i tego typu konstrukcji. Dostaniemy za to czystość, szybkość i spójność – rzeczy, które pozwalają muzyce płynąć z niesamowitą swobodą i wdziękiem. Super, naprawdę super kolumny. Mogą być ostatnimi konstrukcjami w państwa życiu. ‖ WP ▒ Dane techniczne (wg producenta)
Głośniki: ‖ Dystrybucja w Polsce
AUDIO ATELIER » W tekście znalazł się afiliowany link do sklepu internetowego → CD JAPAN. |
|
System referencyjny 2026 |
|
![]() ① Kolumny: HARBETH M40.1 • → TEST ② Podstawki: ACOUSTIC REVIVE (custom) ③ Odtwarzacz plików & zegar taktujący SFORZATO DSP-05 EX & PMC-05 EX → TEST & dysk NAS/przełącznik LAN LUMIN L2 • → TUTAJ ④ Przedwzmacniacz: AYON AUDIO Spheris EVO • → TEST ⑤ Odtwarzacz Super Audio CD: AYON AUDIO CD-35 HF Edition No. 01/50 • → TEST ⑥ Wzmacniacz mocy: SOULUTION 710 ⑦ Stolik: FINITE ELEMENTE Master Reference Pagode Edition Mk II więcej → TUTAJ ⑧ Pasywny układ korygujący SPEC Real-Sound Processor RSP-W1EX • → TEST |
|
|
Okablowanie Interkonekt: SACD → przedwzmacniacz - SILTECH Triple Crown (1 m) • → TESTInterkonekt: przedwzmacniacz → wzmacniacz mocy -SILTECH ROYAL SINGLE CROWN • test → TUTAJ Odtwarzacz plików → przedwzmacniacz -SILTECH ROYAL SINGLE CROWN • test → TUTAJ Kable głośnikowe: SILTECH Triple Crown (2,5 m) |ARTYKUĹ| Kabel LAN & filtr LAN: ACOUSTIC REVIVE LAN Quadrant Triple-C, RLI-1GB-TRIPLE-C • test → TUTAJ Kabel USB: ACOUSTIC REVIVE USB-1.5 PL Triple-C • test → TUTAJ |
|
Zasilanie Kabel zasilający AC: listwa zasilająca AC → odtwarzacz SACD - SILTECH Triple Crown (2 m) • → TESTKabel zasilający AC: listwa zasilająca AC → wzmacniacz mocy - ACOUSTIC REVIVE Power Reference Triple-C (2 m) • → TEST Kabel zasilający AC: listwa zasilająca AC → przedwzmacniacz - ACOUSTIC REVIVE Power Reference Triple-C (2 m) • → TEST Kabel zasilający: gniazdko ścienne → listwa zasilająca AC - ACOUSTIC REVIVE Power Reference Triple-C (2,5 m) Listwa zasilająca: AC Acoustic Revive RTP-4eu FINAL • → TEST |
|
Elementy antywibracyjne Podstawki pod kolumny: ACOUSTIC REVIVE (custom)Stolik: FINITE ELEMENTE Master Reference Pagode Edition Mk II • więcej → TUTAJ Platforma antywibracyjna (pod listwę zasilającą AC): Graphite Audio CLASSIC 100 ULTRA • więcej → TUTAJ Nóżki antywibracyjne (odtwarzacz SACD): Divine Acoustics GALILEO • test → TUTAJ Stopy antywibracyjne CARBIDE AUDIO Carbide Base ⸜ przedwzmacniacz & zasilacz przedwzmacniacza • test → TUTAJ |
|
Analog Przedwzmacniacz gramofonowy:
Docisk do płyty: PATHE WINGS Titanium PW-Ti 770 | Limited Edition |
|
Słuchawki
|
strona główna | muzyka | listy/porady | nowości | hyde park | archiwum | kontakt | kts
© 2009 – 2026 HighFidelity, design by PikselStudio





























